Ekonomija predstavlja materijalizaciju svih kreativnih potencijala jedne zajednice. Crna Gora nema značajna preduzeća koja bi bila pokretači društvenog razvoja već, uz rijetke izuzetke, ima srednje ili veće privredne subjekte koji crpe ekonomski potencijal zemlje temeljno ugrožavajući njenu ekonomsku održivost.

Država mora da preuzme aktivnu ulogu u oživljavanju domaće ekonomije. Ona mora stojati čvrsto na stanovištu da nema povlašćenih igrača na tržištu i da  može intervenisati samo u dva slučaja: (i) kada opstanak nekog preduzeća znači radna mjesta iz kategorije socijalno ranjivih kategorija stanovništva, ili (ii) kada opstanak preduzeća znači novu ekonomsku vrijednost na tržištu, povećanje BDP-a, odnosno realno i mjerljivo generisanje pozitivnih trendova na tržištu. 

Podrazumijevajući preduslov ekonomskog rasta je efikasna i fleskibilna javna administracija, koja će biti spremna da odgovori potrebama privrede – počev od oblasti legislative pa sve do pojednostavljivanja i ubrzanje svih pratećih procedura. Mjera koja mora bit dominanta ekonomske politike je subvencioniranje i promovisanje domaćih proizvoda iz svih privrednih grana. 

Naše nastojanje će se kretati  pravcu da postanemo zemlja u kojoj će se stvarati dodata vrijednost, a ne da budemo suštinski država orijentisana na eksploataciji sirovina širokog spektra. U tom smislu je posebno zahvalno kreiranje podške manjim preduzećima koja bi bila dio šireg master plana razvoja crnogorske privrede, a čija bi jedna od osnova bila i takozvana kapilarna ekonomija, odnosno manja proizvodnja koja se oslanja na porodične biznise. Kapilarna ekonomija predstavlja skup manjih biznisa koje su sa jedne strane produkt samostalne inicijativnosti preduzetnika, a sa druge logičan nastavak većih biznisa kroz potencijalnu mogućnost građenja mreže kooperanata. Država ima pun ne samo ekonomski, već i socijalni interes da ovom procesu pruži punu podršku kako bi se razvila ekonomija na svakom mogućem polju: od turizma, preko poljoprivrede, pa sve do zanatstva i svih djelatnosti kojima se uglavnom bave mali i mikro biznisi. Kao jedna od osnovnih poluga ideje kapilarne ekonomije stoji mikropreduzetništvo. Dakle, država ima interes da svako razvije svoj poslovni talenat kao osnovnu ili dopunsku djelatnost. Ujedno ona ima interes da ovaj sistem umreži da bi mogla pomoći profilisanju početnika, ali i mikro biznisa. Ovo je ujedno i polje velikog potencijala za ispoljavanje socijalnog preduzetništva 

Nužno je da država mapira nedostajuća zanatska zanimanja i da tome prilagođava upisnu politiku u srednjim školama. Takođe, omogućio bi se ravnopravan tretman grupama zanatlija u poslovima koje udurženo mogu izvesti. Zanatstvo treba da bude dio velikih državnih projekata. Udruženja zanatlije bi mogle biti angažovane na velikim projektima, ali i onim koje država uzima za prioritetne sa stanovišta razvoja socijalnih servisa i politika.

Država mora pokazati senzibilitet za upošljavanje ljudi koji su teže zapošljivi posebno kroz razvoj socijalnih servisa. To je moguće realizovati implementacijom principa integrisanja stanovništva po dva osnova: upošljavanja i solidranosti. Crna Gora kao zemlja limitiranih resursa na polju radne snage mora naći način da svaki građanin makar i sa minimumom radnih sposobnosti i/ili kvalifikacija može da radi ukoliko želi. Time se preveniraju i negativni demografski trendovi, ali i povećava vitalnost populacije te ukupne poreske osnove koja omogućava sredstva koja se, u konačnom, slivaju u državni i lokalne budžete. 

Kada je to neophodno, odnosno kada nemamo adekvatnog domaćeg kadra, mora se njegovati praksa outsource menadžmenta u državnim preduzećima sa tendencijom dugoročnom osposobljavanja domaćeg top menadžmenta koji bi bili imenovani, birani i razrješavani od strane Vlade, a sve na osnovu mjerljivih i unaprijed zadatih parametara uspješnosti poslovanja. Time bi se proaktivno radilo i na polju obuke menadžera gdje je Crna Grna u velikom deficitu. Kada su u pitanju strane direktne investicije, one su poželjne kao dodatak bazičnom razvoju i kao takve trebaju biti tretirane. Od njih nije realno očekivati da same po sebi razvijaju zajednicu i ekonomski ambijent, ali mogu biti od koristi, ako razvijaju projekte iza kojih stoji država, a koji su prethodno osmišljeni uz pomoć struke.