Transportna infrastruktura je preduslov ukupnom razvoju. Bez kvalitetnog riješene i povezane saobraćajne mreže, privreda ne može ostvariti svoj puni potencijal. Otuda je podrazumijevano da drumska infrastruktura i pomorski saobraćaj moraju biti osmišljeni tako da zadovolje bazične potrebe prevoza ljudi, roba, te pružanja usluga. Nakon toga, ona mora i da zadovolji iste potrebe povezivanja sa regionom, Evropom i širim prostorom. U tom smislu valja tretirati i avio saobraćaj koji mora podrazumijevati vazdušne luke značajno razvijenije i osposobljavanje svih pratećih servisa koji sada nedostaju.

Posebno je važan segment stimulisanje korišćenja bicikala i pješačenja, što implicira izgradnju široke mreže biciklističkih staza i pješačkih zona u gradovima. Kada i gdje god je moguće mora se snažiti razvoj javnog prevoza što podrazumijeva investiranje u modernizaciju i širenje sistema javnog prevoza. 

Saobraćaj treba da bude osmišljen tako da doprinosi smanjenju negativnih uticaja na životnu sredinu, smanjenju zagađenja, većoj dostupnosti i efikasnosti javnog prevoza, te promociji ekoloških oblika prevoza. Korišćenjem inovacija, ekoloških tehnologija i strategija smanjenja emisija, možemo stvoriti održivi, zdraviji i pravedniji saobraćajni sistem za sve.

Ukupno, adekvatna saobraćajna povezanost omogućava funkcionisanje društva i ekonomije na svim nivoima. Saobraćaj tako čini kopču između pojedinaca, preduzeća i institucija, i ima ključnu ulogu u komunikaciji ljudi, roba i usluga. Kvalitetne saobraćajna infrastrukture nije samo pitanje ugodnosti, već i osnov ekonomskog rasta, socijalne povezanosti i održivosti. S tim u vezi su i dati u ovom poglavlju opisani principi.